مه رگ

مه رگ

نه بوونی هه ناسه نیه

ئاسمانی بێ باله نده

                      مه رگه

خه و نه کانی تو

تو

وه کوو ئه ستێره ی

له کۆڕی خه و نه کانم

من و تاریکی و ته نیایه کانم

ده مێکه چاوه روانین

له شه وانی ئه م شاره دا

پاسه وانه کان

گه ر خه ویان ڵێ که وێ

                             با کێ نیه

چونکه من و خه ونه کانی تو

تا به ێانیان

پاسه وانی شه قام و شارین

جیژنتان پیرۆز  

لێوتان به پێ که نین

ریگا

نیگاکانت

ده پێوم

یه ک له دوای یه ک

به ر ده وام به

من

رێپیوێکی

ماندوو نه ناسم

وه رز

که تو

ده رگاکه ت داخست

کات نه مرد

فڕینی لێ گیرا دڵم

له لێدان نه که وت

که تو

ده رگاکه ت داخست

خه ێاڵ نه که ی رۆییم

چاوه کانم له سه ر ده رگاکه دانا

بو ێه

هه موو وه رزه کانی ساڵ

                              بارانیه

خنکاو

خنکاوی

به حری چاوه کانتم

بوێه‌

زیندووترین که سم

خه یال

ته نیاییه کانم

بۆت ده نێرم

خه ێاڵم پڕ له ناوی تو

ئه ویشت بو ده نێرم

که چی ئیستا دووری ڵێم

گه ر حه ز بکه ی

ته رمه که شم

بۆت ده نێرم

هاوار

له م شه وانه دا

شه وی قه در

خۆم بووم و ته نیاییه کانم و تاریکی

هاوارم ده کرد

خودا   خودا    خودا

له ناکاو

هاوارێک ته نیاییه که می رووخاند

هاواری کچه هه تیوی دراوسێ

له برسان ئه پاڕایه وه

خودا   خودا    خودا

له و شه وه تاریکه دا

ئه و ده یگوت خودا

ئه من ده مگوت خودا

تو پێت وا بێ

خودای ئه و گه وره تربێ

یان خودای من

باران

له مانگی

کۆچی نیگاته وه  بوو

که باران

ڕۆحی سیسی ژاکاو بوونی

به سه رما باران

گه را

کۆته داری

به ته نیا جێ ماوی

ئه وپه ڕی چه م

ده مێکه

زکی پڕله گه راێ هه زاران چووزه و تروپکی تینوویه

فرمیسک

که شه و

دێت و پرچی ڕه شی

خۆزگه کانم ئالوز ده کا

ئه من...

تا به ێانی

به ته سبێحی فرمێسکه کانم

ته سبێحاتی ناوی تو ده که م

واژه ی ابدی

در این سیه چرده شب

در این غربتکده

این ویرانه ی خموش

در این بغض اندوهناک نفرین شده

در این شهر نقاب زده

کز شاخه های چشم هوس آلود مردمانش

         هر دم هزاران نیرنگ می بارد

خود را به گیسوانت

                  خواهم آویخت

در این نفس تنگی واژه های مهربانی

دراین بن بست کوچه های خاطره

و این نگاه های بی رمق

و ذهن مشوش پنجره های ترک خورده

خود را به گیسوانت

                   خواهم آویخت

 فوران

      واژه ی

             زیبای

                   یادهای

                          همیشگی

دهکده

---

دهکده

ساکت است و آرام

از رقص درختان خبری نیست

دودکش ها مرده اند

و گل مهربانی بر سر در خانه ها یخ زده است

پنجره ها مسدود

کوچه ها مسدود

به هیچ دلی جایی نیست

"زمستان سختی ست"

---

مرز شقایق

---

... و من

در این بهار خزان زده

در جستجوی او

کوچه های شبنم را ورق می زدم

                غافل از اینکه،

                 او از مرز شقایق ها نیز گذشته بود

---

تووڕه مه به

ئازیزه‌ که م

لێم تووڕه مه به

که نیگاهم ناگاته نێوچاوانت

مه گه ر نازانی

شه م شه مه کۆێره،له به ر هه‌ تاو

مل که چ و شه واره ێه‌

سۆزی تاریکی

پڕله سۆزێکی، تاریکی به ێانیم
...ئێش
وه کوو ئیواره ئ ساکتی بێ په نجه ره
له نیگات ده مژم
که نیگات به لێوی په نجه ڕه هه ڵ ئه واسی،
وه کوو تاو ئه ی ڕفێنم و
شه و تا به ێانی
له هه ۆڵ و وه سوه سه ێ ته نیایی ئه مێنمه وه
ژاکاو
وه کوو هه ۆرێ
ئه بارێمه سه ر
شانه کانی تاریکی دا

خامووشی

_{^{به یانی؛
فکری نانی نیوه‌ڕو
نیوه‌ڕو؛
بیری نانی شه و
شه و؛
سفره ێ خاڵی
نیگاێیکی ماندوو
ئوجاقێک خامووش}}

مامۆستام خه مت نه بێ

مامۆستام

که تۆنیت،

ده مێکه  عه شق رزاێه و چاوانی دارستان پڕ له خه مه

خۆشه ویستی،سۆزی نه مانی ده مێکه سه رداوه

که چی،تۆ له ئامێزی کات نه ماوی

به ڵام،

کاته کان به ئامێزی تۆێه که ئوقره ده گرن

نازانم،که تو نیت

شێعرو شۆعوور خه م دای گرتوون

قوتابیانی گه ڕه کی تائه ژنۆ خه م گرتوو

یه ک له دواێ یه ک،پڕتاسه ن

که چی

چراێ هه ڵ کراوی ده سته کانت هه تاهه تاییه و

کات و شه و ناتۆانن رێگاێ لێ بگرن

نه بوونت دڵ ته زێنه

مامۆستام،گه وره م،خۆشه ویست

خه مت نه بێ

من و هاوڕێانم،په ێمان ده به ستین

لانه ده ین له رێگا

پیره دارگوێزی به رماڵ قۆتابخانه ش

ره مزی مانه وه مان بێ

خوزگه

بو خه ونی شه قامیک

دات ئه گرسینم

له مه ناره ی مزگه وتی خوزگه کانمه وه

هاوارت ده که م

و له ئاسمانی حه وتم حه وت جار

بوت ئه پاریم

که چی ئیستا لیم دوریت

به لام،

شه قام و مزگه وت و ئاسمان ناتوانن

تو له دلم ده رکه ن

که تو هاتی

که تو هاتی

شه مال  له قی  پرچی  هه تاوی

                         شه کاند

داره کان  سه مایان کرد و

                  کرنوشیان برد بو

                         خوشه ویستی

چاوه ری

 

چاوه کانت  له  سه ر  ریگا  لا بده

دلنیا  به  من  نا گه ریمه وه

وه کوو  حه زیکی  سووتاو

ماندووییک  بی که س

چاره نووسیک  ته م گرتوو

شه ویکی  ره ش پوش

دلنیا به  من  ناگه ریمه وه

چاوه کانت  له  سه ر  ریگا  لا بده

تو  بو  من  بارانی  حه ز  بووی

زه رده خه نه  بووی

هیوا ، عه شق،خوشه ویستی  بووی

تو بو من  ئاوینه ی کانیاوی ئه وین  بووی

به لام  که  تو،

جه سته ی  ئه و  هه موو  خوشه ویستیه ت

به  نیگاییک  به  با دا

لی گه ره ...

چاوه کانت  له  سه ر  ریگا  لا بده

دلنیا به   من  ناگه ریمه وه

خه ون

         

له پرسه ي خه ميكي كونه وه بوت ئه نووسم

له جيژواني داروو  هه ناسه

بو داخيكي خنكاو

هه ناسه يك به تاسه

ماوه يك بي ده نگي

له خه ونيكي ته م گرتوو بوت ئه نووسم

به ر له به يان

هه والي تاريكي درا

كات نووستوو خه ونيش چرا

شه قامي تينوو

                  

تو پيت وا نه بي كه،

به جيت ديلم و

له ژير باراني  ئه م سبه ينيه دا

بي  تو  خوم  ته ر  ده كه م

له  شه قامه  تينووه كاني  ئه م  شاره دا

ده ميكه  باران بوني  نه بووه

ئيسته  كه  باران  ديت

ئه گه ر  تو  نه بيت

نا.........نا.........!

ئه گه ر  تو  نه بيت

تاسه ي  ليوي  هه لقرچاوي  شه قام  به  باران ناشكي

وينه

 

له خوانچه ي

ئيواره ييكي پيري پاييز بوو

كه وينه كه تم بيني

ئه وشه و

له جي ژواني ئه ستيره و مانگ

كه س نه بوو

نه ئه ستيره نه مانگ

من وغم

            

باز من وغـم و درد جدايـــي

باز من وشب وكلبه ي تنهايـي

باز من واشك و چشم دريايــي

باز من و توودنياي بي وفايي